Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

"τα δημόσια και τα ιδιωτικά" του Οδυσσέα Ελύτη



".........η οπτική φάση της Ελληνικής λαλιάς, της ικανής με τη διπλή υπόσταση να ομιλεί και να ζωγραφίζει συνάμα."


 


....ένα τοπίο δεν είναι, όπως το αντιλαμβάνονται μερικοί, 
κάποιο απλώς σύνολο γης, φυτών και υδάτων.
Είναι η προβολή της ψυχής ενός λαού πάνω στην ύλη.
  
Θέλω να πιστεύω
- και η πίστη μου αυτή βγαίνει πάντοτε πρώτη στον αγώνα της με τη γνώση-
ότι, όπως και να το εξετάσουμε,
η πολυαιώνια παρουσία του Ελληνισμού πάνω στα δώθε η εκείθε του Αιγαίου χώματα 
έφτασε να καθιερώσει μιάν ορθογραφία, όπου το κάθε ωμέγα, το κάθε ύψιλον,
η κάθε οξεία, η κάθε υπογεγραμμένη, δεν είναι πάρα ένας κολπίσκος,
μια κατωφέρεια, 
μια κάθετη βράχου πάνω σε μια καμπύλη πρύμνας πλεούμενου, κυματιστοί αμπελώνες, 
υπέρθυρα εκκλησιών, ασπράκια η κοκκινάκια, εδώ η εκεί, 
από περιστεριώνες και γλάστρες με γεράνια.

Είναι μια γλώσσα με πολύ αυστηρή γραμματική,
που την έφκιασε μόνος του ο λαός, από την εποχή που δεν επήγαινε ακόμη σχολείο.
Και την τήρησε με θρησκευτική προσήλωση κι αντοχή αξιοθαύμαστη,
μέσα στις πιο δυσμενείς εκατονταετίες.

Οδυσσέας Ελύτης
"τα δημόσια και τα ιδιωτικά"




     Image: Pinterest mindanddesign
                                                   
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Περιμένουμε και τις δικές σας επώνυμες αναφορές σε περιπτώσεις που αξίζουν επιβράβευση!